Wiercenie płytkami wymiennymi: diagnostyka i usuwanie uszkodzeń narzędzia

Zużycie nie jest równym pasmem, lecz plamami, i inaczej wygląda na płytce wewnętrznej, a inaczej na zewnętrznej. Trwałość jest nieprzewidywalna.

• Za duża prędkość skrawania — zużycie na powierzchni przyłożenia i termiczny rozpad powłoki.
• Za mała prędkość skrawania — nalepianie i odrywający się narost.
• Chłodziwo nie dociera do strefy: za małe ciśnienie, zapchane kanały, niewłaściwe stężenie.
• Obrabiarka albo przedmiot obrabiany nie są dość sztywne.
• Średnica otworu jest za mała do tego wiertła — warunki na płytce wewnętrznej stają się zbyt ciężkie.
• Niewłaściwy gatunek do materiału.

1. Ustalić z wyglądu krawędzi, w którą stronę idzie błąd: równomierne zużycie i nadtopienia oznaczają zmniejszyć Vc; nalepianie oznacza zwiększyć.
2. Sprawdzić doprowadzenie chłodziwa przez narzędzie: ciśnienie i czystość kanałów.
3. Sprawdzić sztywność mocowania przedmiotu i wysięgi.
4. Przejść na twardszy gatunek przy zużyciu ściernym albo na mocniejszy przy wykruszeniach.

Niszczy się płytka bliższa osi wiertła. Zewnętrzna może być przy tym w dobrym stanie.

• Rdzeń jest za mały albo go nie ma: odległość między krawędzią wewnętrzną a środkiem obrotu jest mniejsza, niż powinna być.
• Obrabiarka albo przedmiot obrabiany nie są dość sztywne.
• Otwór jest źle zaczynany — wejście w powierzchnię nierówną lub pochyłą.
• Detal o dużej twardości.
• Ubity wiór, który nie wychodzi z otworu.
• Płytka jest źle założona albo niedokręcona.

1. Sprawdzić odległość od krawędzi wewnętrznej do środka obrotu (średnicę rdzenia) i zwiększyć ją.
2. Zmniejszyć posuw na początku otworu; wchodzić ze zmniejszonym posuwem, a nie z roboczym.
3. Przygotować powierzchnię wejścia: zaplanować ją albo nakiełkować.
4. W materiałach twardych zmniejszyć Vc i f.
5. Przeciw ubijaniu wióra — podnieść ciśnienie chłodziwa i zmniejszyć posuw.
6. Założyć płytkę na nowo, sprawdzić gniazdo i śrubę.
7. Pewniej zamocować przedmiot, skrócić wysięg.

Niszczy się płytka obwodowa — ta, która kształtuje średnicę otworu. Często razem z rysami na korpusie wiertła.

• Obrabiarka albo przedmiot obrabiany nie są dość sztywne.
• Otwór jest źle zaczynany.
• Detal o dużej twardości.
• Złe odprowadzenie wióra: wiór jest ponownie skrawany na obwodzie.
• Płytka jest źle założona.

1. Pewniej zamocować przedmiot, skrócić wysięg, sprawdzić sztywność układu.
2. Zmniejszyć posuw przy wejściu.
3. W materiałach twardych zmniejszyć Vc i f.
4. Podnieść ciśnienie chłodziwa — przy wierceniu to główny środek na problemy z wiórem.
5. Założyć płytkę na nowo, sprawdzić gniazdo.

Zarysowania i ślady tarcia na korpusie, najczęściej wzdłuż rowków wiórowych i na części prowadzącej.

• Wiór ubija się w rowku i trze o korpus.
• Obrabiarka, przedmiot albo sam uchwyt nie są dość sztywne.
• Średnica rdzenia jest za duża: rowek jest węższy i wiórowi jest ciasno.

1. Podnieść ciśnienie chłodziwa, zmniejszyć posuw.
2. Zmniejszyć średnicę rdzenia.
3. Sprawdzić sztywność ustawienia, a przy pracy na tokarce — sztywność oprawki wiertła.

Otwór jest większy albo mniejszy od nominalnego, czasem stożkowy lub owalny.

• Obrabiarka, przedmiot albo uchwyt nie są dość sztywne.
• Narzędzie jest niedokładnie ustawione: bicie, niewspółosiowość, niesprawdzony wysięg.
• Ubity wiór.
• Za duża średnica rdzenia.
• Otwór jest źle zaczynany.
• Niewłaściwy przepływ chłodziwa.

1. Sprawdzić bicie wiertła i współosiowość; na tokarce użyć tulei nastawnej, aby ustawić je na oś.
2. Zmniejszyć posuw przy wejściu i podnieść ciśnienie chłodziwa.
3. Zmniejszyć średnicę rdzenia.
4. Pewniej zamocować przedmiot, skrócić wysięg.

Buczenie przy wcinaniu i na całej długości otworu, ślady drgań na ściance, drobne wykruszenia na obu płytkach.

Połączenie parametrów i ustawienia: za mały posuw, za duży wysięg, niepewne mocowanie przedmiotu.

1. Zwiększyć posuw — grubszy wiór stabilizuje skrawanie.
2. Zmniejszyć Vc.
3. Skrócić wysięg, pewniej zamocować przedmiot.
4. Sprawdzić ustawienie narzędzia i bicie.

Wiór wychodzi ciągłą wstęgą, owija się, zapycha rowki i zatrzymuje cykl.

Posuw jest za mały do tej geometrii albo łamacz wióra nie był projektowany do tego materiału.

1. Zwiększyć posuw.
2. Przejść na płytki z innym łamaczem wióra — dobranym do tego materiału i zakresu posuwów.
3. Podnieść ciśnienie chłodziwa przez narzędzie.

Spadek obrotów wrzeciona, zadziałanie zabezpieczenia przeciążeniowego, zatrzymanie cyklu przy dużych średnicach.

Obrabiarka nie ma mocy do tej średnicy i tych parametrów. Wiercenie płytkami wymiennymi pobiera więcej mocy niż jakakolwiek inna operacja przy tej samej średnicy.

1. Zmniejszyć Vc i posuw.
2. Sprawdzić stan płytek: zużyte gwałtownie podnoszą obciążenie.
3. Podzielić operację: nawiercić mniejszą średnicą, a potem rozwiercić otwór.
4. Przenieść operację na mocniejszą i sztywniejszą obrabiarkę.